Berger De Beauce, Beauceron - Standard FCI 44
Berger De Beauce, Beauceron Owczarek Francuski Krótkowłosy grupa I - psy pasterskie i stróżujące Opracowano na podstawie standardu wpisanego do rejestru FCI pod liczbą 44 WYGLĄD OGÓLNY: Beauceron jest psem dużym, solidnie zbudowanym, silnym, dobrze umięśnionym, ale nie ociężałym. PROPORCJE: Pies proporcjonalny we wszystkich wymiarach. Długość tułowia od stawu barkowego do guza kulszowego powinna być większa od wysokości w kłębie o 1 - 1,15 cm i 1,5 - 2 cm u suk. Głowa długa, proporcjonalna do tułowia; jej długosć stanowi 2/5 wysokości w kłębie. Szerokość czaszki i wysokość głowy są nieco mniejsze od połowy długości głowy. Czaszka i kufa tej samej długości. ZACHOWANIE I CHARAKTER: Pies bezpośredni i bez strachu. Wyraz szczery, bez złośliwości, lęku, niepokoju. Beauceron powinien być odważny i pewny siebie. GŁOWA: Jest dobrze rzeźbiona z harmonijnymi liniami. Widziane z boku linie czaszki i kufy są równoległe. CZASZKA: Płaska lub lekko zaokrąglona, guz potyliczny widoczny na szczycie czaszki. STOP: Podkreślony, w tej samej odległości od szczytu czaszki i od końca nosa. NOS: proporcjonalny do kufy, dobrze wykształcony, zawsze czarny. KUFA: nie może być wąska ani szpiczasta. WARGI: zwarte, zawsze dobrze pigmentowane. Górna warga powinna zakrywać dolną bez "luzów". Wargi powinny tworzyć lekko zaznaczoną kieszonkę, która nie może obwisać. UZĘBIENIE: Uzębienie silne, nożycowe. OCZY: Oczy umieszczone poziomo, lekko owalne. Tęczówka powinna być kasztanowa, w żadnym przypadku nie jaśniejsza niż ciemnoorzechowa. Dla odmiany arlekin dopuszcza się oczy różnobarwne. USZY: Wysoko osadzone. Jeżeli są przycięte stoją prosto nachylone lekko do przodu, ale nie zbieżnie ani rozbieżnie. Dobrze noszonym uchem jest takie, którego środek przechodzi przez linię będącą przedłużeniem boków szyi. Uszy nieprzycinane są lekko podniesione. SZYJA: Dobrze umięśniona, dobrej długości, harmonijnie osadzona na łopatkach. GRZBIET: prosty, lędźwie krótkie, szerokie i dobrze umięśnione. Zad lekko nachylony w kierunku nasady ogona. KŁĄB: dobrze zaznaczony. Obwód klatki piersiowej powinien być o1/5 większy od wysokości w kłębie. Mostek powinien sięgać aż do łokcia. OGON: Cały, noszony nisko, sięga co najmniej do stawu skokowego, bez odchyłów na boki. Lekko zakrzywiony na kształt litery "J" w ruchu ogon może być podniesiony, nie wyżej jednak niż linia grzbietu. KOŃCZYNY PRZEDNIE: Równoległe do siebie widziane zarówno z przodu, jak i z boku. Suche i muskularne. ŁOPATKI: skośne i średnio długie. STOPY: silne, okrągłe, zwarte, pazury zawsze czarne. Poduszeczki twarde, ale sprężyste. KOŃCZYNY TYLNE: Równoległe do siebie widziane zarówno z przodu, jak i z tyłu. UDO: duże i umięśnione. PODUDZIE: silne, nie sięgające zbyt blisko ziemi. Staw skokowy usytuowany na 1/4 wysokości psa w kłębie, tworzy z podudziem kąt wyraźnie rozwarty. Śródstopie prawie pionowe. STOPY: silne, okrągłe zwarte. WILCZE PAZURY: Beaucerony tradycyjnie zachowały podwójny wilczy pazur, który tworzy jak gdyby "kciuk", wyraźnie wydzielony, dość blisko stopy. CHÓD: Swobodny i sprężysty. Całe ciało porusza się harmonijnie. Owczarek z Beauce powinien mieć kłus wydłużony z dużym wykrokiem. WŁOS: Sierść na głowie krótka. Włos silny, krótki, gruby, twardy i położony na ciele, długość: 3-4cm. Pośladki i spód ogona obowiązkowo lekko frędzlowate. Podszerstek krótki, delikatny, gęsty i puszysty. Preferowany w mysim kolorze. Bardzo zwarty, niewidoczny spod warstwy okrywającej. UMASZCZENIE a) CZARNY-PODPALANY Kolor czarny nie może być spłowiały, podpalania powinny być wiewiórcze. Występowanie czerwonych znaczeń: plamy nad oczami, na bokach pyska malejące stopniowo na policzkach, nigdy nie osiągające spodniej strony ucha. Na klatce piersiowej (przedpiersiu) preferowane dwie duże plamy na gardle, pod ogonem, na kończynach, wyraźne na dole, zanikające stopniowo ku górze. Nie powinny obejmować więcej niż 1/3 kończyn, dochodzą nieco wyżej po ich wewnętrznej stronie. b) ARLEKIN Kolor szary i czarny z podpalaniem, szata po części szara i czarna, plamy ładnie rozłożone, niekiedy z przewagą czarnego nad szarym. Rozkład podpalania taki sam jak dla odmiany czarnej. WZROST: Psy 65-70 cm w kłębie. Suki 61-68 w kłębie. WADY: Każde odchylenie od podanego wyżej wzorca jest wadą, ocenianą stosownie do stopnia odstępstwa od wzorca. WADY ELIMINUJĄCE: " Pies agresywny lub bardzo lękliwy " Wielkość wykraczająca poza limit standardu " Zbyt lekki szkielet, oko zbyt jasne lub różnobarwne (nie dotyczy arlekinów) " Nos rozłupany, koloru innego niż czarny, z plamami depigmentacji " Zgryz wadliwy z utratą kontaktu, brak 3 lub więcej zębów " Uszy nieprzycinane całkowicie stojące i sztywne " Tylne kończyny nadmiernie odchylone do tyłu " Wilcze pazury pojedyncze lub ich całkowity brak na kończynach tylnych " Ogon skrócony lub zawinięty na plecy " Szata: kolor i faktura inne niż zdefiniowane w standardzie, całkowity brak podpalania, sierść najeżona, potargana, wyraźna biała łatka na piersi. Dla odmiany arlekin: za duża szarego koloru; po jednej stronie czarny, po drugiej szary; głowa cała szara. UWAGA! Samce powinny mieć w mosznie dwa normalnie rozwinięte jądra.